^Góra

Dla wszystkich, którzy dobrze wspominają lata spędzone w Krzywczy.

-->
plendegaru

Cookie

Licznik odsłon

573522
Dzisiaj
Wczoraj
W tym tygodniu
Zeszły tydzień
Ten miesiąc
W zeszłym miesiącu
Wszystkie dni
112
243
367
567106
483
26660
573522

Twój adres IP: 3.231.25.104
2020-08-04 05:25

Polecamy

 

 

Gościmy na:

Parafia w Babicach

PARAFIA KATOLICKA W BABICACH

altPod koniec XV w. Stanisław Kmita z Wiśnicza, wojewoda ruski, wystawił w miasteczku kaplicę pod wezwaniem św. Katarzyny z drzewa dębowego. Kaplica była uposażona m.in. w: 1,5 łanu roli, dochody z browaru babickiego, dziesięciny od mieszczan, sadzawkę, łąki. 13 XII 1507 r. Stanisław Kmita uposażył nową babicką parafię, łącząc dochody parafii w Stupnicy z uposażeniem kaplicy św. Katarzyny. Biskup przemyski, Maciej Drzewicki, prawdopodobnie erygował parafię 15 II 1508 r., bo w tym dniu odbyło się wprowadzenie nowego proboszcza Klemensa, wikarego z Przemyśla.

W skład nowo utworzonej parafii wchodziły następujące miejscowości: Babice i Przedmieście Babickie (zwane również Posadą), Bachów, Stupnica, Sufczyna, Brzuska, Iskań, Piątkowa, Skopów oraz Ruszelczyce (ta część miejscowości, która należała do Kmity, druga część należała do parafii Krzywcza). Oprócz nadania ziemi: półtora łanu (łan – ok.30 ha) roli w Babicach, 2 i ćwierć łanu roli, 3 stajania roli, 2 łąki i 3 części innej łąki w Stupnicy, parafia otrzymała meszne od mieszczan babickich i kmieci z parafii oraz dziesięcinę snopową ze wszystkich folwarków należących do klucza bachowskiego, również prawo połowu ryb w Sanie i jeziorach, prawo wykorzystywania pastwisk dla trzody i bydła, prawo do ścinania drzewa w lasach zarówno do budowy jak i na opał oraz dochody z babickiego browaru. Na dokładkę ofiarowano działkę na plebanię blisko kaplicy.

Być może w niedługim czasie wybudowano koło kaplicy większy drewniany kościół, który spłonął w 1726 r. W tym samym roku kasztelan sanocki, Józef Grabieński, wybudował kolejny drewniany kościół pod wezwaniem Najświętszej Marii Panny, który został konsekrowany przez bpa Pruskiego 25 II 1729 r. Na podstawie nielicznych zapisków wydaje się, że wszystkie drewniane kościoły oraz wcześniejsza kaplica były wybudowane na terenie dzisiejszych ogrodów i zabudowań plebańskich.

W 1792 r. „wybudowano całkiem nowy kościół murowany pod dachówką wypalaną” z fundacji Jerzego i Katarzyny Pinińskich [Zdjęcia poniżej]. Oni też oraz mieszczanin Franciszek Gałgan ofiarowali działkę pod nowy kościół i cmentarz. Odnowiony w 1860 r. przez Eustachego Dembińskiego, 17 IV 1866 r. uległ pożarowi. Spaliły się: dach, okna, organy, dzwony stopniały, facjata i część sklepienia spadło. Ocalał wielki ołtarz z cudownym obrazem. Po pożarze kościół ten odbudowano w dzisiejszej postaci. W 1904 r. kościół i ołtarze odmalowano, a w 1934 r. pokryto dach blachą. Na chórze muzycznym znajdują się 20 - głosowe organy o jednym manuale z końca XIX w., wykonane we lwowskiej pracowni Śliwińskiego.

alt  alt

         Kościół jednonawowy, późnobarokowy, orientowany, zbudowany z kamienia i cegły. Dach siodłowy, na nim czworoboczna wieżyczka - sygnaturka. Po bokach prezbiterium murowana kruchta od pn., a od pd. Zakrystia, kryte trójspadowymi dachami. Pod prezbiterium pusta krypta. Całość ogrodzona kamienno – ceglanym murem. Fronton ozdobiony jest portalem. We wnęce po zamurowanym oknie nad drzwiami frontowymi znajduje się kamienna figura św. Józefa. Zwieńczenie ściany frontowej stanowi tympanon, w którym znajduje się okno owalnego kształtu. Na dachu w okolicy prezbiterium znajduje się wieża z sygnaturką.alt

         Kościół ma długość 25,35 m i szerokość 9,90 m, w prezbiterium 8,40 m. Na ścianach bocznych jest 8 wnęk bez figur. Chór jest murowany wsparty na filarach. Dwie murowane dzwonnice kamienno – ceglane zbudowane zostały na planie kwadratu o wymiarach 5x5 i wysokości 10 m, na narożach filastry toskańskie. W części górnej okna. Dach namiotowy, kryty blachą, zwieńczony krzyżem. Dzwonnice odbudowano i podwyższono po zniszczeniu w 1892 r. za staraniem ks. Józefa Karpińskiego. W prawej znajduje się 3 dzwony: Jan Paweł II z 1981 oraz Piotr i Tadeusz z 1925 r., lewa pusta zbudowana dla równowagi architektonicznej.

 Wewnątrz kościoła XVIII - wieczna kazalnica w kształcie okrętu z figurami apostołów: św. Piotra i Jakuba oraz 3 barokowe ołtarze: główny oraz dwa boczne. W jednym z nich znajduje się obraz św. Stanisława Szczepanowskiego Biskupa, namalowany przez nauczycielkę z Babic, Józefę Hudzikowską. W ołtarzu tym znajduje się również obraz Serca Pana Jezusa i św. Jana Nepomucena. W drugim ołtarzu znajduje się obraz św. Józefa i w małych ramach św. Antoniego z 1794 r.

altW ołtarzu głównym, zbudowanym z drzewa w stylu odrodzenia, cudowny obraz Matki Boskiej Babickiej namalowany na płótnie [Zdjęcie obok bez koszulki]. Wysoki na ok.144 cm, a szeroki na ok.125 cm. Obraz przedstawia Matkę Boską w półpostaci w szacie haftowanej, trzymającą Dzieciątko Jezus na ręku. Matka Boska łagodnie pochyla głowę ku Dzieciątku, które, trzymając w ręku kulę ziemską, prawą błogosławi wiernemu ludowi. Głowy obojga są ozdobione pięknymi koronami. Matka Boska w lewej ręce trzyma berło królewskie, a na dolnym krańcu obrazu jest namalowane pasmo róż. Cera Matki Boskiej jest śniada, wyraz twarzy, szczególnie u Niej, tchnie nadzwyczajną łagodnością i słodyczą.

         Z podań dowiadujemy się, że autorem obrazu był malarz ormiański i pierwotnie znajdował się on w kościele parafialnym w Stupnicy. Następnie został przeniesiony do Babic. Jednak najnowsze badania naukowe wskazują, że obraz pochodzi z XVI w. Najstarsza wzmianka o tym obrazie pochodzi z wizytacji generalnej ks. bpa Szembeka z dnia 29 VIII 1722 r. Wyliczono tam dary dziękczynne i kosztowności oraz liczne wota. W akcie powizytacyjnym  bpa W.H. Sierakowskiego z 1744 r. nazywa się obraz cudownym i ubolewa się, że nie ma spisu odebranych łask, na przyszłość nakazano skrzętnie notować. Po pożarze w 1886 r. obraz cudem ocalał. Jako wotum ufundowano obraz św. Floriana, który wylewa dzban wody na palący się babicki kościół, którym można zasuwać cudowny obraz.

Naprzeciwko kościoła, po drugiej stronie drogi znajduje się plebania, której budowę rozpoczęto w 1804 r. Gdy była już prawie gotowa, 6 X 1808 r. spłonęła, odbudowano ją w 1809 r., a przebudowano do dzisiejszej postaci w 2006 r. Jest to jedna z najstarszych murowanych plebanii w archidiecezji przemyskiej.

W ostatnich 5 latach kościół, jego wyposażenie oraz plebania zostały gruntownie odremontowane staraniem parafian i ks. proboszcza Stanisława Siuzdaka.

 

Opracowanie Piotr Haszczyn - Ścieżka Historyczna Babic - Przystanek 1.

Więcej zdjęć: http://www.spbabice.edu.pl/index.php?option=com_phocagallery&view=category&id=1:sciezka_historyczna%20nr1&Itemid=162

 

 

Zapraszamy na blog  - www.krzywcza.blogspot.com

 

Linki

Łatwy dostęp do innych przedsięwzięć internetowych, które są powiązane z Portalem Krzywcza Trzy Kultury oraz stron związanych z Krzywczą.

 

Blog Krzywcza Trzy Kultury Facebook - Krzywcza Trzy Kultury Facebook - Gmina Krzywcza Facebook - Hobbitówka

Parafia Krzywcza

Hobitówka

strona www

alt alt alt alt alt

 

 

Copyright © 2020. Krzywcza - Trzy Kultury  Rights Reserved.